alaala ka.

Nakakayamot naman eh.

Okay na ako ng ilang linggo. Di naman kailangan maisip uli. Di ko rin alam pano nangyari na naisip na naman kita. I'm doing great na eh, kaso umentra ka na naman. Ayaw mo ba ako tantanan?

Tapos nag-view ka pa uli sa friendster ko. *sigh*

Hindi nga ako nakasama manood kagabi ng "One more chance" kay Joyce kase bigla wala pala akong pera. Pero parang ok na rin, natakot ako na baka maka-relate ako. And ayoko maka-relate muna ngayon sa mga movies, lalo na kung tungkol sa heartache. Hindi ko pa kaya, lalo na, nagta-try ako mag move on.

I was watching Grey's Anatomy last night on DVD. I dont know why, merong part don when Derek told Meredith na he'll always be there. Naiyak ako. Nakakainis diba?!

Hanggang ngayon, nakikita ko pa rin tayo sa kanila. Pero sana, katulad ka talaga ni Derek. Mahal nya kase si Meredith, kaya tinapos na rin nya ng tuluyan relationship nila ni Adison. I didnt say naman na iwan nya si Tina for me eh. Kaso sana lang alam nyo yon, tipong nag hold on na rin lang ako, sana lang alam ko kung meron ba ako dapat i-expect in the future.

Pero wala eh, nag hold on kame pareho kahit alam naming matatapos din yung affair namin. We both know na lalagyan din namin ng period sa tamang panahon. Dumating sa kanya yung tamang panahon, ako nabigla. Hehehe

Wala lang. I hate this feeling. Nasa-sad ako.

I want you

I want to be in your arms,
I want to feel your touch,
I want your lips on mine,
For I love you very much...
You're always on my mind
and I'm thinking
about you everytime...
Want to let you know...
My heart is where your love lies.

isang taon na

... Yung unang hiniwalayan nya ako.

Grabe, fresh na fresh pa sa utak ko yon. Di ako makapaniwala na nahagis ko cellphone ko sa gulat at galit ko non. Tulala ako ng ilang linggo, di makatulog, at iyak ng iyak. Ang saket saket.

Pano ako naka-survive kaya? Ay alam ko na, kase naging parang kame pa rin uli. Bwiset, pano ko hinayaan mangyari yon?

Ewan.

reminiscing 10-15-05

Today, it's been 2 years since Beb & I first met (in person). Unang nag-exchange kame ng messages was August. Exchange numbers, and panay texting lang. Was supposed to meet him at the RX's anniversary party in Dish ABS-CBN. Pero di na ako makalabas dahil sa dami ng tao, and ayaw rin naman nya pumasok sa loob. Sayang.

I always see him online on YM, pero I didnt bother to message him. Until, one time nag-chat na rin kame, October din yon.

Tapos, he asked me na if we can meet ng saturday, Oct. 15, 2005. Kesyo he has a free 1 hour ticket daw para mag ice skates kame. Parang go naman ang lola nyo kase, never ko pa na-try. Usapan namin was 10am, darn ang aga. Para daw pag-open ng mall and para di maraming tao. Ayoko rin kase ng matao, isa pa, first time ko if ever mag ice skates, dyahe ako.

Night before kame magkita, nag-chat pa kame.

Ready na ako umalis, talked to Jem. She told me na parang lugi ata ako, baket malayo saken. I said its ok, kase gusto ko nga rin i-try.

Nagdalawang isip bigla ako, parang ayoko na umalis, and I thought of not coming at hayaan na lang sya don. He texted me past 10 that he's already in Megamall, nasa bahay pa ako. I left before 11, pero kinakabahan pa ako and nagdadalawang isip pa rin. Di man lang ako nagmadali. Nag-jeep lang ako, tas MRT. Di ako nag-cab. Hehehe

Pagdating ko ng Megamall, syempre bumaba ako. Sakto pa pagbaba ko, may muntik ako mabanggang guy. Lumabas sya galing don sa Surplus. So, lakad.

Lakad si Cher. Tapos, I texted him that I'm going to the restroom muna sana. Eto lang di ko matandaan, if he called me or I called him. He said he was wearing black shirt and black cap. May mga chinese characters yun t-shirt nya. And then sakto pagkakita ko sa kanya, natawa ako kase sya yung guy na muntik ko mabangga pagbaba ng escalator.

And then, biglang sa isip ko Syet, ang liit nya. Hahaha mukha kase syang malaking lalaki sa picture. Parang ma-ala Vin Diesel naman kase ang dating sa picture. Akala ko ang tangkad na malaking katawan. Medyo Turn off pa. Hehehe

He said, tamad na sya mag ice skates, buti na lang kase ako din. So we decided to watch na lang.

Wala masyadong magandang choices. So, pinanood namin is 40 year old virgin. Funny sya. And halos di kame nagkikibuan inside the cinema. Pero sa totoo lang, slight naghihintay rin ako kausapin nya ako and makipag kulitan. Nakakatawa pa, kase nagkakabungguan kame ng siko, syempre iiwas ang isa. Hehehe lumalayo pa nga ako sa kanya, he's on my right and sumusuksok ako sa left ko. Mukhang timang.

After the movie, we ate late lunch at Mann Hann. At masaket po ang ipin ko. Kase nga naalis yung molar band ko non. May dentist appointment dapat ako that day.

He's going to Makati daw kase imi-meet nya friend nya. May birthday or something. Pero 6pm pa, and natapos kame kumain past 4. Hatid na lang daw muna nya ako tsaka sya pupunta ng Glorietta. So, nag-cab kame.

Eto pa ang chikahan while nakapila kame at naghihintay ng cab. Kesyo, may plan na raw sya umalis ng first quarter ng 2006. Punta raw sya HK. I forgot na kung ano ang reason, ngayon alam ko na. I asked him din kase baket di na lang sya sumunod sa parents nya in the US.

Pag dating namin sa bahay, stay daw muna sya. Pa-simple pa eh no?! Since saturday yon, halos kumpleto tao sa bahay. Tapos nandon din tita ko and mga pinsan ko. Bitbit ng tita ko yun baby naming pinsan, si Angelo. He's one and since bihira lang namin makita, namimili sya ng mga sasamahan nya. Aba, binuhat ko, umiyak. When he saw Raymund, nagpakarga. Hahaha nagulat kaming lahat kase di naman nya kilala si Raymund, pero baket sya sumama. Twice sya nagpabuhat ah. Kakatuwa.

He left ng 6, hinatid ko sya sa may kanto. Pagbalik ko ng bahay, interview na. BF ko raw ba, kapalit daw ba ni Werner, etc. Sabi ko hindi ko sya bf.

I invited him pa, kase birthday celebration ni Derick yon, may painom sya. Hindi na raw, since may commitment na nga sya.

Around 8 or 9, after mag-dinner he texted me. He asked me if I want to go to Makati at gumimik. Dalawa lang daw sila at di dumating yung ibang friends. If ok lang daw, bring a friend, dapat daw girl and single. I thought of Charlyn, kaya I asked her if pwede sya.

Parang yoko nga rin umalis ng bahay non, kase PBB hehehe.

Nangyari, umalis din ako, before 12. Napilit ko si Charlyn. Nasa Big W lang daw sila, pero nung on the way nako kila Charlyn bigla nag-text na mag-clubbing na lang daw. Yari, di ako nakapang gimmik. Hahaha

Naghihintay na sila samin sa labas ng Big W pagdating namin. Sakay uli ng cab and we went to Fort Bonifacio. We went to Embassy. Went dancing.

We left ng before 4, kase kailangan umuwi na si Charlyn. I had a great time naman non. Tapos hinatid namin si Charlyn, and then ako na. Si Mike di ko sure kung talagang tulog sya sa cab. Kame naman ni Raymund, nagkukulitan lang. Ayoko pa rin umuwi non, tinatanong ko sila kung san pa sila after. Di rin daw alam at baka umuwi na lang.

Sa totoo lang, sa Embassy pa lang, I wanted to kiss him. Malandi. Parang meron lang connection na di ko mawari. Kahit alam kong di ko sya type, parang gusto ko pa rin sya i-kiss. Bad trip.

And then, before ako bumaba ng taxi, I said bye. And he grabbed my arm. Biglang ni-kiss ko sya. Nagulat ako sobra. Pagkababa ko ng taxi, sobrang nahiya ako. Di ko alam gagawin ko.

He texted me pag-uwi nya, I said I think I kissed you, sorry. He said yes you did. Ok lang daw yon, he wanted to kiss me rin naman daw.

Gosh, fresh na fresh pa sa utak ko yung araw na yon. And ngayon, nire-reminisce ko na lang sya. Masarap sya alalahanin. Pero masarap sya alalahanin din kahit kung magkasama pa sana kame. Ngayon, di na namin mapag-kwentuhan yon. Tuwing naaalala namin yung incident na ni-kiss ko sya, tumatawa kame parati. And hanggang ngayon nahihiya ako sa ginawa ko, pero di ko pinagsisisihan.

And I miss him so much.

do you ever?

Think of me? As in, kahit sandali?

Do you miss me? When you're at work, tapos pag nagte-text tayo. And kinukulit kita, I'm making you smile kahit sangkaterba trabaho mo? Or do you even miss waking me up in the morning sa mga texts mo? How about our simpleng tampuhan? Or yung pagre-relieve mo at work and then pinupuntahan kita, nag-stay ako til malapit ka na umuwi. Tapos, nasa roof top lang ako, waiting for you. Don lang tayo, naglalambingan ang nagkukwentuhan and nagyo-yosi while break mo.

Or pag sunday, when you visit your kid, diba pinupuntahan mo rin ako after seeing Alexa?

Do you still get sad pag oras na para umuwi ka, and pupunta ka sa locker to leave your phone? Eh yung pagsakay ko sa bike mo, tapos hina-hug kita ng mahigpit, and I keep whispering I love you in your ear? Do you miss them?

I miss them, Beb. I miss them so much. And it hurts so bad. I want to delete all your messages on my cellphone para wala na ako naiisip, even our pictures. I even thought of deleting you on my friendster. I want to send you a message to change/edit your name na para di kita mahanap. I hate that I can still check your account and see your picture with her.

Tapos lagi ko tinatanong sa sarili ko, baket hindi ako ang una mo nakilala. Baket hindi na lang ako? I want to be the one to comfort you, hug you, kiss you and welcome you when you get home from work. I want to be the one you first person you see when you open your eyes, may it be in the middle of the night pag naalipungatan ka or when you wake up in the morning. And I want to be the last person na makikita mo before mo ipikit mga mata mo. Gusto ko, ako ang naghahanda at nagluluto ng pagkain mo. I want to make you happy. I want to be the mother of your children. And I want to love you more.

I miss you so much. And I'm so longing for your love, and your hug. I miss you saying "I love you Beb!" or yung pag nangungulet kang "Hay naku, I miss you". They really make me smile. Yung mga titig mo na nakakatunaw, I miss it too. Kahit nga yung mga arguments natin, nami-miss ko.

And I want to know if, nami-miss mo rin ba ako? Kahit, konti lang?

from Grey's Anatomy

The most hurtful kind of lies are the ones delivered by the people you care about the most. It makes you doubt everything you know & makes you wonder why you care so much & worst of all, it puts you in the position of deciding whether to tell them you know they're lying or act like you're too dull to even know the difference.

Keep this in mind, the next time you lie to someone who cares about you because more often than not, they know & it hurts a lot.

bluer than blue

*Sigh*

I am missing him. And I dont know why, naaalala ko sya for almost 2 weeks now. Nakakalungkot, kase I'm longing for his hug, kiss, touch, smile, and love.

I miss everything about him and I dont know what to do so I wouldn't think of him. I've done everything I know. I've kept myself busy from watching tv, going online, visit/read blogs, pati kumain.

I keep watching tv/dvd para pagod na pagod na mata ko pag matutulog ako at pipikit na lang. But while lying in bed, kahit gaano ako kaantok, biglang hi, isipin mo ako. Nakakaasar.

What do I have to do to get him out of my system? It breaks my heart whenever I think of him. And its really really hard to pretend that I'm ok. Lalo na sobra ako mag-pretend in front of the people who doesnt know what really happened.

sigh

It's tough when people start to leaave you hanging...


It's even tougher to pretend that you dont mind...










Darn perfect.. Tsk tsk tsk

ikaw na naman

Yesterday, palagi sya nagpa-pop up sa mind ko. Bigla na lang maiisip ko sya. Hindi ko alam kung baket. Wala naman akong nakita or narinig na magpapa-alala sa kanya.

Nag-start nung hapon yon.

Before kahit makarinig ako ng songs ko for him or songs namin, medyo deadma ako. Pero kahapon, after nya pumasok sa isip ko, sakto naman nakarinig din ako ng song ko for him, na-sad ako. Tapos kahit nasa service kame, naiisip ko sya. I feel bad nga, kase habang nagdadasal, bigla bigla, sya ang nasa isip ko. Ang sama.

Pati papunta Makati for dinner, naiisip ko sya. Nakakainis. Hanggang pauwi, naluha luha pa ako while on our way home. Buti na lang sa likod ako naka upo. Hehehe

Nanonood ako ng tv, sya pa rin. Nakakainis. Ngayon ko lang sya naisip ng ganito. Last na kase yun first week lang na hindi sya nagparamdam. Pero after non, parang ok lang ako. Nakakayanan ko di sya maalala.

Kahit pa minsang inis na ako pag nanonood sa ANC dito dahil sa senate, deadma lang naman ako. Kahit pang alam ko gawa nya yung mga graphics na lumalabas don.

Bago ako matulog kagabi, umiyak ako. Bigla lang. Naiinis tuloy ako. At kagabi lang ako umiyak since nung di na sya nagparamdam. Palagi lang ako, naluluha lang. Kagabi, iniyak ko sya. Hindi ko alam kung baket.

Pero, naramdaman ko atang masaket pa rin. Di ko ma-deny sa sarili ko kahit pilitin ko wag isipin, na masaket yung nangyari. Na totoo na ito. Na iniwan na nya ako at wala na akong magagawa.

Ayoko na sana i-blog pa ito, pero parang di ko rin maitago. Mali mali na naman ako sa trabaho ko kaninang umaga. Hangover pa. Parang wala ako sa sarili sa mga ginawa ko.

Ayoko ng ganitong feeling, kaya nga dina-divert ko lahat ng atensyon ko sa kahit anong pwede ko pagka abalahan. I really need to get him out of my system

bitterrrr

Nagiging bitter nako. Paranoid. Nabu-bwiset na rin ako.

Punyeta, ang hirap magpaka-martirrr. May baet pa naman akong natitira. Pero gusto ko ata gumanti. Naiinis ako. Gusto ko makarating sa asawa nya. Para mag-away sila. Leche! Pero ang sama ko na para gawin ko yon.

Pero di ba sya masama? Teka, alam naman ng asawa nya babaero sya. Bwiset talaga. Alam nyo yon, sa inis ko talaga kung ano ano na kabalastugan pumapasok sa isip ko.

Pero eto pa, feeling ko I'm almost over him.. Ata. Oo, paminsan minsan napapa-isip pa ako. Mahal ko yung gagong yon no. Pero minsan, naiisip ko, okay lang to. Keri ko yan. Tsaka pag naiiyak ako, di na ako yung iyak na talagang hagulgol. Naiiyak ako na tipong, may tumutulong luha, pero ganon na lang. Tapos napapaisip ako, mahal ko pa nga kaya sya? Baket ganito na lang iyak ko? Or siguro, pagod nako. Eto na yun hinihintay ko, mapagod.

Kung pagod nako, salamat naman.

Pero... baket parang di pa rin ako matahimik? Parang kailangan ko sya i-text. Gusto ko magpaalam. Di ko alam kung tama o mali kung ite-text ko sya. Baka mangyari magtext lang kame, mag-explain. Maging ok pa kame. Or pwede ring, hindi sya mag-reply, baka sumama lang loob ko. Or baka biglang, ako pala hinihintay nya. Or ako pala ang may kasalanan, meron pala akong nagawa. Pero ano ba talaga ang problema? Gusto ko malaman.

Bwiset na buhay to. Tapos, araw araw sinisilip ko kung nag log in ba sya sa friendster. Pati asawa nya. Lintek na yan. Tapos, pag nakikita ko si wifey, napapasabi ako lagi ng ano ba tlga meron ka, baket di ka nya maiwan? Grrrr

Kakainis. Di naman sya maganda. Nakakainis, kase alam naman ni beb marami kulang kay wifey. Alam naman nya mas kaya ko ibigay kailangan nya. Di nya maiwan, rason nya "ayoko masira marriage ko".. Potah talaga. Oo, andon nako. Ayoko rin sirain marriage nya eh. Pero, pano pa sila kung palagi naman walang panahon. Laging wala yung isa. Ayaw magka-anak, marami pa raw gustong gawin sa buhay, what an excuse? Paksyet. Baket ka nagpakasal? Ka-bwiset na sagot eh. Gusto pa mag-travel, RICH ka? Pero alam mo yon, dami ka pa pala gustong gawin sa buhay mo, wag ka muna mag-asawa.. Syet, bata ka pa kase eh.

Sabi sa inyo, bitter eh.

Akin lang, kung marami ka pa gustong gawin sa buhay mo, kung gusto mo mag-travel at gumimik ng gumimik, wag ka muna papatali. Ano ba ine-expect mo gusto nung lalaki? Gusto din nya mag-travel at gumimik kaya ka pinakasalan? Gustong gusto na kaya mag-pamilya nung isa. Sana pumirmi lang sa bahay.

Maloloka ako.

Sana, at ipagdadasal ko ito na ang huling entry ko para sa lalaking yan. Putek, ang dami kayang lalaki. Ang dami nagpaparamdam dyan, ang dami pumapapel, kaya ko syang ipagpalit. Hahaha parang tunay ah.

I know naman, he'll always be in my heart, kanya to eh. Kung magkakaron ng bago, wish ko lang, masakop din nya lahat ng para kay rv.

For everyone ang entry na to. Gusto ko mabasa ng lahat na bitter ako. HAHAHA

Pasensya na kayo, napupuno lang ako. I need closure talaga kase. Hangga't wala, mahihirapan akong matahimik.

malapit lapit na

Isang linggo na lang, aapak na naman ako sa magandang buhangin ng Boracay. Hmm may makilala kaya ako? Hehe

Magkikita kame ni Yen don. Makikigulo lang ako. Tapos magso-solo, soul searching daw. Hahaha papalipas lang ng problema kay kalbo. Tapos non, siguro okay na ako. Kung sabagay, nararamdaman ko naman ngayon na nagiging okay nako. Parang di ko na makuhang isipin syang maige at iyakan ang gago.

So, di ko na ba sya mahal? Malay ko. Basta ang alam ko, dahil siguro sa wala kaming paalam sa isa't isa, parang kaya ko pa. Pero siguro marinig ko ang boses non or makatanggap ako ng text sa kanya, goodluck na lang.

Gusto ko na mag-shopping ng mga gagamitin ko sa Bora. Gusto ko bumili ng new pair of swim suits, Havaianas, shorts, tank tops, etc.

Basta excited ako. Nami-miss ko rin si Boo. Ilang araw na kame hindi nagte-text. Biglang nawawala mga lalaki ko. HAHAHA

confirmed!

I'm so going to Boracay next week. I finally booked myself to Cebu Pacific. May nag-back out ata, haha medyo napamura yun ticket kaya balik Cebu Pacific, yun sa PAL kase mas mahal na uli dahil di siguro ako nakakuha ng mas maaga.

So ayon, I asked my dad if I can use my card na lang para makakuha ng ticket, e-ticket nga lang ako pero ok na rin. So this evening, nag-book nako. WEEEEE!!! So, siguro before the end of the week, magde-deposit nako for the hotel. I will be staying at Royal Park. Kay ate Marilou ako nagpatulong. Yon nga lang, Yen, magkalayo tayo ng tutuluyan. Di ko nga lang alam kung 1 night lang muna kunin ko don tapos lipat na lang ako eh. Baka kase may mas ok na affordable pa uli diba. Oh well, bahala na.

Kaya Yen, I will be seeing you next week. Siyet! Excited nako.

hi

So, nasa blogger na naman ang lola nyo. Hehe

Excited ako for my Boracay trip this month. Kaya lang, di ko pa makulit ang tatay ko para sa perang kailangan ko. Madalas kase syang mainet ang ulo. Pero alam naman na nya, kailangan ko lang daw sya i-remind. Pero hinihintay ko yun jolly mood nya para mas maganda.

Tapos, nalulungkot pa rin ako. Pano, tatlong linggo na.

Gusto ko na talaga sya i-text grrrr