no sparks.

Usapang isparks na rin lang, makikisali na ako.

Yon lang, kung si Mei ay naghahanap or nagtatanong ng kahulugan nito, ako ay nawawalan.

Matatandaang nandito si Boo nung sabado at nagkita kame nung linggo. Pero saglit lang. Siguro mga 10 minutes lang yon. Kasama ko sila Sheldon at king Louie sa may MOA para manood sana ng Pyro Olympics. Ang kaso cancelled na naman.

So hawak ko ang camera ni Shelly at nakikikuha nung dumating sya. Nalaman ko na lang after at nakaupo na kame nila Sheldon sa Pier 1. Tinext nya ako na andon na sila at nakita na nya ako.

Tumayo ako at lumapit. Nahihiya raw syang lumapit eh. At since kasama nya si Dominic nahihiya rin ako makipag-chikahan sa kanya. Medyo di ko feel si Doms, at alam kong ganon din sya saken. Mukhang maka-Joyce kase sya. I don’t mind. Kumare nya yon eh.

So ano napag-usapan namin habang nakatayo kame don? Ewan ko na, halos wala eh. Basta inabot ko lang yun bracelet na pabili ng friend nya sa Galera. Na hindi ko nabili kaya nagpabili ako kay Derick sa Bora.

Di ko man lang nahalikan. Hahaha ni hindi ko nahawakan yung kamay. Buset.

But anyways, may ilang araw na rin naman na naiisip ko, hindi ko na ata sya like. Hindi na ako kinikilig sa kanya simula nung nagparamdam ulet sya. Diba natigil uli yan mag-text, at bumalik lang nung after ng 1^st year anniversary naming mag-Boo.

Nakaka-miss yung kilig. Hinahanap ko rin naman yon. Lalo syempre gusto ko pa rin sya i-hug at i-kiss. Pero kahit gusto ko pa yon, baket di nako kinikilig sa kanya? Ang sad. Kase sya pa naman ang nakakatulong saken nung panahong lungkot lungkutan ako kay Beb.

So nabigla akong wala nang kilig. Or siguro pag nakasama ko sya ulet ng medyo matagal, hindi yung 10mins na parang wala lang. Baka kiligin ulet ako.

Ang laki ng problema ko. Hahahaha

dreaming of you.

I dreamt of him this morning. Oh well, I'm not sure if it was last night or this morning. Basta when I woke up this morning, I just had this memory of having a dream. And I saw him there.

I cant recall the story. Pero all I could remember is that he was there. He sad beside and me nagmama-sweet. Asking for a kiss. I nodded. But in my mind I wanted to kiss him passionately.

Ang saket naman.

I miss him. I've been missing him, everyday.

And I'm missing him so much. There's still this hope na someday, makita ko sya. Tapos ma-ngitian, ma-hug, ma-kiss. And masabihan ulet ng "I love you, Beb!"